Okruchy Słowa, czyli teksty wygłoszonych Homilii, konferencji.

 

Strona „Okruchy Słowa” przeznaczona jest do umieszczania Homilii, fragmentów konferencji, jak również krótkich wypowiedzi. Takich większych i mniejszych okruchów… 

 „Wierzyć- to nic innego, jak w nocy świata dotknąć ręki Boga
i tak w ciszy słuchać Słowa i dostrzec Miłość.”

Benedykt XVI

____________________________________________________________________

„Odejście….”
Homilia J.16, 5-11
ks. Andrzeja Drogoś SDS z siódmego dnia
Rekolekcji lectio divina 2017 r.

Opracowanie- JZ.
Tekst nieautoryzowany.
Zachowano styl języka mówionego.

Nauczycielem dla drugiego człowieka może być każdy, kto posiada odpowiednią wiedzę oraz umiejętność jej przekazania. Ale mistrzem nie może być każdy. Bo tutaj wiedza jest tym najmniej ważnym elementem, który kształtuje wzajemną relację mistrz- uczeń. Być mistrzem to znaczy nie tylko przekazywać wiedzę ale wychowywać, prowadzić, pokazywać drogę do pełnej wolności i do odpowiedzialności za siebie i za swoje życie. Być mistrzem to znaczy usuwać się w cień aby ten, którego prowadzę, mógł się rozwijać. Jezus jest takim Mistrzem wobec apostołów, uczniów, wobec nas. Kiedy zapowiada swoje odejście do Ojca- wie, że uczniowie będą smutni z tego powodu. Będą stawiali sobie pytanie: jak sobie poradzimy teraz bez Jezusa? Ale Jezus wie również, że pożyteczne jest dla nich Jego odejście. Nie tylko dlatego, że będzie mógł posłać Ducha Świętego. Ducha Prawdy, Mocy, Ducha Pocieszyciela- ale również (a może przede wszystkim) dlatego, że Jego odejście spowoduje w uczniach naturalną potrzebę wzięcia odpowiedzialności za siebie w swoje ręce. Smutek napełnił ich serca, gdy usłyszeli, że Jezusa nie będą mieli zawsze przy sobie. Później zrozumieją, że być uczniem w szkole Jezusa oznacza rozwijać siebie, przekraczać swoje granice, brać odpowiedzialność za siebie i za innych. Gdyby Jezus był z nimi, zawsze byliby w Jego cieniu. Gdy Jezus odszedł, oni mogli w Jego Imieniu iść do świata, do ludzi i głosić Ewangelię. My również chcielibyśmy być jak najbliżej Jezusa. I jak dziecko trzymać się Jego ręki kurczowo, bo czujemy, że jesteśmy zbyt słabi, żeby sobie poradzić sami. Bo czujemy, że potrzebujemy przewodnika, ojca, opiekuna. Kogoś, kto będzie zawsze, zawsze wysłucha, przytuli, pokaże drogę. Kto nauczy, odpowie na każde pytanie. Ale i my musimy zrozumieć, że Jezus stawia również na naszą wolność i naszą odpowiedzialność. Nie musimy kurczowo trzymać się za rękę Jezusa, żeby z Nim być. On jest z nami, pomimo że jest u Ojca. On jest z nami tu i teraz, w każdej chwili mojego życia. Dziękujmy Panu Bogu za to, że nas tak mądrze prowadzi. Za to, że nas uczy i pozwala dojrzewać. Pozwala w pełnej wolności i odpowiedzialności za siebie, swój los, i za swoją wieczność- brać tę odpowiedzialność za swoje życie i życie ludzi, których stawia na naszej drodze. I prośmy, abyśmy w tym życiu duchowym rozwijali się i rośli tak, jak tego chce On, nasz Mistrz.”

___________________________________________________________________

„Duch Prawdy”
Homilia J.15,26-16,4a
ks. Joachima Stencel SDS z szóstego dnia
Rekolekcji lectio divina 2017 r.

Opracowanie- JZ.
Tekst nieautoryzowany.
Zachowano styl języka mówionego.

Jezus cały czas umacnia uczniów swoim słowem, swoją obecnością w wieczerniku. Dzisiaj przypomina im o Pocieszycielu: „Ja wam poślę od Ojca Ducha Prawdy, który od Ojca pochodzi”. Już wcześniej mówił, że będzie prosił Ojca ” a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami był na zawsze, Ducha Prawdy“. Uczniowie jeszcze nie mają pojęcia o Duchu, który na nich zstąpi podczas zesłania w dniu Pięćdziesiątnicy. Jezus przygotowuje ich do przyjęcia trzeciej Osoby Trójcy Świętej, kiedy wstąpi do Ojca. Przygotowuje ich i mówi im bardzo wyraźnie kim będzie ten, który zostanie posłany. Mówi im, że będzie Pocieszycielem- ale też, przede wszystkim, będzie to Duch Prawdy. Duch, który będzie obrońcą Prawdy. Duch, który poświadczy prawdę o Chrystusie.  Duch, który nie pozwoli aby prawda o Jezusie została przekręcana, pomniejszana czy przytłumiona i zniekształcona. Jezus doskonale wie, że serce każdego ucznia będzie kuszone duchem ale tym przez małe”d”: duchem kłamstwa. Dlatego umacnia serca uczniów tą dobrą nowiną. Sam jest pod działaniem tego Ducha od samego początku i wie doskonale, że gdy odejdzie, uczniowie będą potrzebowali działania tego Ducha, by nieustannie odkrywali w swoim sercu Jezusa Chrystusa, który przyszedł jako Ten, który dał świadectwo Prawdzie. Który był Prawdą, który w spotkaniu z Piłatem powie:” Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat aby dać świadectwo Prawdzie”. Moi kochani, poprzez Słowo, które rozważamy, jesteśmy pośrodku Prawdy. Prawdy, której na imię Jezus Chrystus. Dzięki Duchowi Świętemu każdy z nas może doświadczać tej jedynej Prawdy, która daje każdemu z nas sens życia, cel życia, poznanie swojego życia. Nikt z nas nie chce żyć w kłamstwie bo życie budowane na kłamstwie prowadzi do ruiny. Myśmy się już nie raz o tym przekonali. Jezus doskonale wie, że uczeń będzie kuszony do podwójnego życia -życia w kłamstwie. My z doświadczenia wiemy, co kłamstwo w naszym życiu uczyniło. Każdy z nas jest subtelnie kuszony do życia w kłamstwie. I kiedy zaczynamy iść drogą kłamstwa, to życie nasze zamienia się w proch, w ruinę. Ale też Jezus przestrzega dzisiaj uczniów, że z doświadczeniem Ducha Prawdy, życia w świetle Jezusa Chrystusa, związane są konkretne konsekwencje. A mianowicie- kto idzie Duchem Jezusa Chrystusa, mocą Ducha Świętego, będzie przez tych, którzy żyją w kłamstwie, prześladowany. Tam gdzie jest Duch Prawdy, tam zawsze w człowieku, który żyje w kłamstwie, w półprawdach, będzie odzywał się ten duch sprzeciwu. Tak, jak to było w życiu Jezusa. Piłat, który był tak blisko Prawdy, który nawet bronił Jezusa, nie poszedł w głąb tej Prawdy. Nie otworzył się do końca na Jezusa. My mamy to szczęście, że nie tylko jesteśmy blisko, ale cali zanurzeni jesteśmy w tej Prawdzie. Ona nas przenika, daje nam Życie. Wydobywa nas z różnego rodzaju przejawów kłamstwa czy wręcz życia w kłamstwie. Ta Prawda daje nam oblicze prawdziwe, nie zafałszowane. Bo my nie chcemy zafałszowanego oblicza. Tylko w więzi z Jezusem potrafimy w tym życiu być osobami prawdziwymi. I wiemy, jaką cenę ponosimy w naszym życiu codziennym, kiedy stajemy po stronie Jezusa. O tym też Jezus mówi. Często ci, którzy nas odrzucają i prześladują, żyją w zakłamaniu. Nie poznali -tak jak Piłat – Jezusa, a przez niego Ojca. Dlatego my jesteśmy powołani by być dla nich drogą. Może doświadczamy od wielu żyjących w zakłamaniu prześladowań, wykluczeń, odrzuceń. To nic w porównaniu z tym, co Jezus poprzez nasze życie uczyni w nie jednym sercu przez nawrócenie. Prośmy więc, by w naszym życiu zawsze królował Duch Prawdy, Duch Jezusa Chrystusa. Amen.“

_______________________________________________________________

„Sieroty….”
Homilia J.14,15-21
ks. Andrzeja Drogoś SDS z piątego dnia
Rekolekcji lectio divina 2017 r.

Opracowanie- JZ.
Tekst nieautoryzowany.
Zachowano styl języka mówionego.

„Nie zostawię was sierotami- mówi do swoich uczniów Jezus. Przyjdę do was. Te słowa mówi przed swoją zbliżającą się męką i śmiercią. Świadomy, że po zmartwychwstaniu odejdzie do Ojca. Jego uczniowie poczują się jak sieroty. Ale nie będą sierotami. On będzie z nimi. I chociaż Świat Go nie będzie oglądał, Jego uczniowie będą trwać w Jego obecności dlatego, że trwają w Jego miłości. „Kto Mnie miłuje, ten będzie umiłowany prze Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie”. Jako uczniowie Chrystusa tęsknimy za poznaniem Boga. Chcielibyśmy doświadczyć Jego obecności i pytamy siebie co robić, żebyśmy mogli poznać Boga w pełni. Czuć i być pewni, że On jest z nami. Jezus daje nam bardzo jasną odpowiedź na to pytanie: kochajcie. Kochajcie Boga. Kochajcie Mnie bo miłość otwiera drogę do poznania Boga. Ale miłość otwiera również drogę do zachowywania Bożych przykazań. Bowiem ten, kto kocha, wypełnia wolę tego, kogo kocha. Bardzo proste, a tak trudne do realizacji w naszym życiu. Może dlatego, bo naszą wiarę często chcemy opierać na czymś innym niż miłość, niż więź człowieka z Bogiem. Jezus mówi, że bez tej osobistej więzi, bez więzi miłości nie jest możliwa wiara ani poznanie Ojca, ani trwanie w Nim, ani zachowywanie Bożych przykazań. Teraz rozumiemy dlaczego nad Bożym słowem mamy się pochylać z miłością. Bo Boże słowo nie jest instrukcją obsługi chrześcijanina, aby się nie zepsuł. Boże słowo jest testamentem Boga, który kocha nas i którego my kochamy. „Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę. A Ojciec Mój umiłuje go i do niego przyjdziemy”. Prośmy o dar miłości Boga. O ten dar, który jest fundamentem wiary i fundamentem chrześcijańskiego życia. Prośmy, abyśmy mogli ukochać Boga choć w minimalnym stopniu tego, jak On kocha nas.”

_____________________________________________________________________

„Być zdolnym do miłowania”
Homilia J.15,18-21
ks. Joachima Stencel SDS z czwartego dnia
Rekolekcji lectio divina 2017 r.

Opracowanie- JZ.
Tekst nieautoryzowany.
Zachowano styl języka mówionego.

„Pewnie te dzisiejsze słowa mogą nas mrozić, gdyż nie są łatwe. Wczoraj- przypomnę- słyszeliśmy słowa Jezusa „ nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili i by owoc wasz trwał. Aby wszystko dał wam Ojciec, o cokolwiek Go poprosicie w imię Moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali”. Nie możemy jako uczniowie Jezusa zapomnieć tego, kto nas wybrał. Do kogo należymy i to jak bardzo ważna jest nasz misja. Misja niesienia Dobrej Nowiny, bo tym owocem który będzie trwał to przecież jest miłość, którą będziemy nieśli do ludzkich serc. Tylko miłość jest takim owocem trwałym. Nie co innego. Oczywiście zawsze będzie to związane z trudem. W dzisiejszej Ewangelii Jezus mówi o tych trudnościach. Mówi o trudnościach, które spotyka każdy uczeń Jezusa. O trudnościach, które są związane z duchem tego świata. Bardzo często dzisiaj słyszymy o świecie, który nienawidzi, który chce nas kochać jak swoją własność. O duchu tego świata, który będzie zawsze przeciwny duchowi Jezusa Chrystusa. U świętego Jana świat ma odcień negatywny. Co to znaczy? Nie chodzi tu o stworzenie- to dzieło Boga. Chodzi o tożsamość świata z jego myśleniem i działaniem opartym na egoizmie i lęku. W swoim liści do gminy święty Jan napisze: „nie miłujcie świata ani tego, co jest na świecie. Jeśli ktoś miłuje świat, nie ma w nim miłości Boga. A Jakub dopowie: „przyjaźń ze światem jest nieprzyjaźnią Boga” Na czym polega ta duchowość świata w którym my żyjemy, do którego wrócimy? Świat często uznaje za dobro to, co złe. I odwrotnie. Zasadą działania świata jest egoizm a nie miłość. Posiadanie a nie dar. Konkurencja a nie solidarność. Gromadzenie a nie dzielenie. Przemoc a nie łagodność. Arogancja a nie prostota. Pycha a nie pokora. Gniew a nie współczucie. Skutkiem ducha tego świata jest idolatria, jest synkretyzm religijny. A więc kult obrazów, idoli. Każdy uczeń Jezusa musi być świadomy, że wybierając Jezusa a więc miłość, i dzieląc się tą miłością- będzie miał do czynienia z duchem tego świata. Duch tego świata, jak sami wiemy, pragnie zawładnąć ludzkimi sercami i wydziedziczać nas z tego daru, który mamy. O który tak bardzo mocno walczy w nas Jezus. Tym darem jest Jego wybranie. Godność dziecka, godność syna, córki. Zdolność do miłowania. Do dawania życia Bożego. To jest moim i twoim powołaniem. Jeśli rzeczywiści żyjemy w relacji z Jezusem, to trzeba być przygotowanym na to, co mówi Jezus. „Jeżeli was świat znienawidzi, wiedzcie że Mnie pierwej znienawidził”. Kiedy nas świat nienawidzi, kiedy mamy trudności na drodze wiary, przeciwności, cierpienia- to znaczy ze żyjemy duchem Ewangelii. Uczeń Jezusa Chrystusa nie może się spodziewać, że na jego drodze będzie łatwo. Ale też uczeń Jezusa Chrystusa nie ma szukać cierpienia i trudności i przeciwności. Nie może być naiwnym i rzucać się w ramiona tego świata, ale być wyczulonym na to, co jest zagrożeniem. Wielką pokusą tego świata jest pokusa, która dotyka też naszych serc: mianowicie znieczulenia na to, co jest duchem tego świata, co on proponuje w takim pięknym opakowaniu, oczywiści okłamującym nas, w co często wchodzimy. Jesteśmy tutaj po to, aby spotkać Jezusa. Aby odnawiać w sobie wartości powołania. Piękno tego daru. Aby umacniać więź z Jezusem. Jesteśmy tu po to, aby potem iść i owoc przynosić. Owoc miłości. Miłowania Boga i drugiego człowieka. Do tego jesteśmy powołani. Dlatego prośmy podczas tej Eucharystii, aby każdy z nas był wrażliwy na to, co proponuje świat. Abyśmy nie ulegli pokusie znieczulenia temu, co on proponuje. A kiedy przyjdą prześladowania, a będą przychodziły- bo jeśli Jezusa prześladowali to taki sam los spotka ucznia Jezusa- to bardzo ważne jest, aby nie ulec pokusie rezygnacji, która też często wkrada się do naszych serc. Spotkałem na swojej drodze wielu uczniów Jezusa Chrystusa, którym nie chciało się żyć. Pamiętajmy o tym, czego tutaj doświadczamy. Że w tym wszystkim co przeżywamy, nie jesteśmy sami. On jest z nami. On nigdy nie zostawia żadnego ucznia. To co jest nadzieją, co płynie Z dzisiejszego tekstu płynie nadzieja, że na drodze ucznia nie będą tylko i wyłącznie przeciwności, nienawiść. Będą również zawsze tacy, którzy na twoją miłość, dobroć- otworzą się. Bo każdy człowiek jest głodny miłości Bożej. Każdy tego pragnie. Będą tacy, którzy będą szukali, będą chcieli poznać Jezusa. Będą chcieli żyć Jezusem i dla Jezusa tracić życie. Prośmy więc o łaskę wierności na tej drodze. Tej rekolekcyjnej i tej po- rekolekcyjnej. Abyśmy z mocą Jezusa potrafili iść i doświadczać błogosławionych owoców, które On przygotował dla nas i dla tych, do których pójdziemy.”


„Przynosić owoc”
Homilia J.15,12-17
ks. Andrzeja Drogoś SDS z trzeciego dnia
Rekolekcji lectio divina 2017 r.

Opracowanie- JZ.
Tekst nieautoryzowany.
Zachowano styl języka mówionego.

„W każdym z nas jest pragnienie bycia człowiekiem, który decyduje o sobie. Decyduje o tym, co najważniejsze. Rzadko zgadzamy się się na to, aby ster swojego życia wypuścić z rąk. Ta prawda odnosi się do naszego codziennego życia, ale również do naszej wiary. Bo czasami także w tym co dotyczy wiary, my chcemy decydować o wszystkim… (kliknij żeby zobaczyć całość)


„Miłowani za nic”
Homilia J.15,9-11
ks. Joachima Stencel SDS z drugiego dnia
Rekolekcji lectio divina 2017 r.

Opracowanie- JZ.
Tekst nieautoryzowany.
Zachowano styl języka mówionego.

„To dzisiejsze wezwanie Jezusa jest jednym z najpiękniejszych, jakie kieruje do tych których wybrał, których przekazał Mu Ojciec. „Jak mnie umiłował Ojciec, tak Ja was umiłowałem”. Dzisiejsze słowa – w każdym z etapów – bardzo mocno nawiązują do tego wyznania Jezusa… (kliknij żeby zobaczyć całość)

 



„Każdy dramat, który nas spotyka, jest okraszony łzami Jezusa”
Homilia J 11,1-45
ks. Joachima Stencel SDS z Sesji „Dom na skale”
Opracowanie- JZ.
Tekst nieautoryzowany. Zachowano styl języka mówionego.

„W odkrywaniu i zgłębianiu tajemnicy naszego domu życia przychodzimy do tej tajemnicy w Słowie dzisiejszej liturgii, która nie omija żadnego domu. Słowo Boże prowadzi nas do tajemnicy śmierci. Każdy z nas już niejednokrotnie otarł się o tą tajemnicę. Wiemy, że zawsze jest to trudne przeżycie, kiedy umiera ktoś bliski, zwłaszcza ktoś nam drogi… (kliknij żeby zobaczyć całość)

 


„Świątynia Boga”
Homilia
ks. Joachima Stencel SDS z Sesji „Dom na skale”
Opracowanie -JZ.
Tekst nieautoryzowany. Zachowano styl języka mówionego.
„To już trzeci raz, jak Jezus udaje się do Jerozolimy. Trzeci raz udaje się wtedy, kiedy jest święto. Za pierwszym razem- jak pamiętamy- Jezus poszedł w związku ze świętem Paschy. Wtedy zrobił porządek w Świątyni. Powywracał stoły, przypomniał że Świątynia to nie targowisko… (kliknij żeby zobaczyć całość)

 


image-0-02-01-5ded98e94bc13d5cb92d2cce2038f7927a4024f3766e3de0455cba708f8dceaf-v

 

„Zawalczyć o więź”
Homilia Łk 16,19-31
ks. Joachima Stencel SDS z dziewiątego dnia
Rekolekcji lectio divina. 2016r.

Opracowanie- JZ.
Tekst nieautoryzowany.
Zachowano styl języka mówionego.

„Ty człowiecze Boży podążaj. Walcz w dobrych zawodach. To do każdego z nas dzisiaj tak Bóg mówi. Każdy z nas jest dzieckiem Boga. Każdy z nas został obdarowany wielką łaską. Łaską dziecięctwa Bożego… (kliknij żeby zobaczyć całość)


image-0-02-01-287987591e82d991663f7342834c660e274a081d9c801ba7afb9bbe630e2c790-v


„Chodź za tym, co pociąga twoje oczy…”

Homilia Łk 9,43b-45 
ks. Andrzeja Drogoś SDS z ósmego dnia Rekolekcji lectio divina. Opracowanie- JZ.
Tekst nieautoryzowany. Zachowano styl języka mówionego.

„Bóg nas prowadzi swoimi drogami. Nie są to drogi, które wyznaczamy sobie my sami. Bóg ma z nami i wobec nas swój plan. On najlepiej wie, czego nam w danej chwili potrzeba… (kliknij żeby zobaczyć całość)


drzwi, 2016.05.09 o 20:07 #2


„Na wszystko w życiu jest czas”

Homilia Łk 9,18-22
ks. Joachima Stencel SDS z siódmego dnia Rekolekcji lectio divina.
Opracowanie- JZ.
Tekst nieautoryzowany. Zachowano styl języka mówionego.

„Na wszystko w życiu jest czas. I Pan Bóg daje nam ten czas. Czas tych rekolekcji, czas zasłuchania w Jego Słowo- to czas, gdzie On porządkuje nasze życie… (kliknij żeby zobaczyć całość)


20160805_200927-kopia

„Bo nie nasyci się oko patrzeniem, ani ucho nie napełni słuchaniem…”

Homilia Łk 9,7-9
ks. Andrzeja Drogoś SDS z szóstego dnia Rekolekcji lectio divina. Opracowanie- JZ.
Tekst nieautoryzowany. Zachowano styl języka mówionego.

„Niekiedy jest tak, że Boże Słowo jest dla nas ukojeniem, ale czasami Boże Słowo niepokoi. Człowiek nie zdoła wyrazić wszystkiego słowami. Mówi autor Księgi Koheleta: „Bo nie nasyci się oko patrzeniem, ani ucho nie napełni się słuchaniem.” (kliknij żeby zobaczyć całość)


20161020_162029

 

„Ujrzał go siedzącego na komorze celnej”
Homilia Mt 9,9-13
ks. Joachima Stencel SDS z piątego dnia Rekolekcji lectio divina.
Opracowanie- JZ.
Tekst nieautoryzowany. Zachowano styl języka mówionego.

„Ile w tym nadziei dla każdego i każdej z nas. W tym ważnym momencie naszych rekolekcji… to już połowa. Kiedy każdy z nas doświadcza bardzo ważnego słowa przełomowego, do którego prowadził nas Jezus, i prowadzi. Dzisiejsze słowa Ewangelii są taką ważną pieczęcią, która pomoże nam dokonać kolejnego ważnego kroku w stronę Jezusa. (kliknij żeby zobaczyć całość)


20160921_120255

„Moja matka i moi bracia”
Homilia Łk 8,19-21
ks. Andrzej Drogoś SDS z czwartego dnia Rekolekcji lectio divina
Opracowanie- JZ.
Tekst nieautoryzowany. Zachowano styl języka mówionego

Zapytam siebie- jakie uczucia rodziły się w moim sercu gdy słuchałem dzisiejszej Ewangelii. Może pytałem sam siebie: jak Jezus- uosobienie miłości, dobroci, łaskawości- mógł się tak okrutnie zachować wobec swoich najbliższych. On się nie zachował okrutnie wobec swoich najbliższych. (kliknij żeby zobaczyć całość)


img-20160913-wa0000-kopia

„Światło na świeczniku”
Homilia Łk 8,16-18

ks. Joachima Stencel  SDS z trzeciego dnia Rekolekcji lectio divina.
Opracowanie- Jadwiga Zielińska.
Tekst nie jest autoryzowany. Zachowano styl języka mówionego.

 

„Kiedy rozpoczynaliśmy rekolekcje słowem Ewangelii, to była przypowieść o siewcy. I o czterech rodzajach gleby. I tam Jezus do słuchających Go swoich uczniów zwrócił uwagę na wartość słuchania. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha. (kliknij żeby zobaczyć całość)


twarz„Nie możecie służyć Bogu i mamonie.”
Homilia Łk 16,10-13 

ks. Andrzeja Drogoś SDS z drugiego dnia Rekolekcji lectio divina.
Opracowanie- Jadwiga Zielińska.
Tekst nie jest autoryzowany. Zachowano styl języka mówionego

 

„Każdy z nas nie raz pewnie w swoim życiu wybrał drogę na skróty. I dosłownie i w przenośni. Bóg nas uczy, że na drodze wiary nie ma dróg na skróty… (kliknij żeby zobaczyć całość)


20160925_101315

„Siewca wyszedł siać swoje ziarno”
Homilia Łk 8,4-15

ks. Joachima Stencel SDS z pierwszego dnia Rekolekcji lectio divina.
Opracowanie- Jadwiga Zielińska.
Tekst nie jest autoryzowany. Zachowano styl języka mówionego.

„To bardzo ważne Słowo dla nas u początku tych rekolekcji. Ale nie tylko. Jest to Słowo ważne dla każdego ucznia, który próbuje iść za Jezusem. Uczniowie już sporo czasu idą za Jezusem…. Dzisiaj słyszymy że idą tłumy. Nagle- Jezus mówi tę przypowieść. U Pana Jezusa nic się nie dzieje bez przyczyny… (kliknij żeby zobaczyć całość)


grz_2

„Zobaczył i ucieszył się”.
Homilia do Dz 11, 21b-26;13, 1-3
ks. Krzysztofa Grzywocza, z drugiego dnia Sesji
„Kierownictwo duchowe a uczucia niekochane”  

Opracowanie – Wanda Janiszewski.
Tekst nie jest autoryzowany.

„Chciałbym w tej homilii zwrócić uwagę na jeden aspekt, jeden wątek, jeden obraz. Jest ich bardzo wiele, można by cały dzień rozważać bogactwo tych tekstów z Dziejów Apostolskich, z Psalmu i z Ewangelii. Chciałbym wybrać jeden w kontekście tych dni, w których rozważamy związek życia duchowego, kierownictwa duchowego ze światem naszych uczuć, naszych emocji. Widzimy postać św. Barnaby, którego wysyła Kościół w Jerozolimie żeby sprawdził co się dzieje w Antiochii… (kliknij żeby zobaczyć całość)


grz_3

„Spotkanie”.
Homilia do 2 Sm 12, 1. 7-10.13; Ga 2, 16. 19-21; Łk 7, 36-8,3
ks. Krzysztofa Grzywocza, z trzeciego dnia Sesji
„Kierownictwo duchowe a uczucia niekochane”  

Opracowanie – Wanda Janiszewski.
Tekst nie jest autoryzowany.

„Spotkanie nie jest nagrodą za porządne życie. Będziesz porządny, nie będziesz grzeszył, to może się kiedyś spotkamy. Będziemy razem z tobą, porozmawiamy wtedy, kiedy się zmienisz. Strasznie niebezpieczna teza. Jedna z najbardziej złowrogich tez, która może zniszczyć życie rodzinne, przyjaźnie, całą kulturę europejską. Chrystus łamie tę zasadę i naraża się tym, którzy sądzą inaczej… (kliknij żeby zobaczyć całość)


grz_1

„Eliaszowa grota”.
Homilia do 1 Krl 19, 9a. 11-16
ks. Krzysztofa Grzywocza, z pierwszego dnia Sesji
„Kierownictwo duchowe a uczucia niekochane”  

Opracowanie – Wanda Janiszewski.
Tekst nie jest autoryzowany.

„W tych dniach czytamy kilka opowieści o proroku Eliaszu. Dzisiaj widzimy proroka Eliasza, który wchodzi na górę Horeb i do groty – aby tam przenocować. Jest to szczególny symbol – grota do której wchodzi prorok Eliasz. Bardzo pojemny symbol, pojemna metafora. Może symbolizować także nasze groty, nasze wewnętrzne miejsca… (kliknij żeby zobaczyć całość)


20160424_101501„Początek drogi”.
Homilia  Łk 24,1-12
ks. Krzysztofa Wonsa SDS, z pierwszego dnia Sesji
„Uczniowie do Emaus – uzdrawianie serca przez modlitwę Słowem Bożym”
Opracowanie – Wanda Janiszewski.
Tekst nie jest autoryzowany.

„W tych dniach chciałbym wam zaproponować, byśmy razem przeszli pewną drogę. Drogę, którą opowiedział Łukasz w swojej Ewangelii… (kliknij żeby zobaczyć całość)


znaki, 2016.04.28 o 09:59 #2

Fragmenty z ostatniej konferencji ks. Krzysztofa Wonsa SDS wygłoszonej w czasie Sesji „Uczniowie do Emaus – uzdrawianie serca przez modlitwę Słowem Bożym”
Opracowanie – Jadwiga Zielińska.
Tekst nie jest autoryzowany.

„W tej ostatniej konferencji chciałbym zwrócić uwagę na pewne znaki życia, które mogą sygnalizować że nasze serce zdrowieje. Po czym możemy poznać, że serce zdrowieje? nasze myśli, sumienie? Że zdrowe stają sią nasze decyzje? (kliknij żeby zobaczyć całość)